νάσος αλευράςυποψήφιος βουλευτής α’ αθηνών - ΠΑΣΟΚ

Ζούμε μια κρίση χωρίς προηγούμενο για τα δεδομένα της μεταπολίτευσης. Οι καταστροφικές επιλογές του παρελθόντος και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια  σε βάρος της χώρας μας, απειλούν να πνίξουν την εθνική μας οικονομία.

Η κρίση αποτελεί ωστόσο μια ευκαιρία γιατί μας υποχρεώνει να αντιληφθούμε τον κίνδυνο των στρεβλώσεων. Οι πολιτικές πρωτοβουλίες που έχει μέχρι σήμερα λάβει η κυβέρνηση είναι στη σωστή κατεύθυνση. Τα έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι σκληρά και επώδυνα, όμως απολύτως αναγκαία. Με το φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή ανατρέπονται αντιλήψεις που ενθάρρυναν την αποφυγή φορολόγησης και γίνεται για πρώτη φορά μια συγκροτημένη προσπάθεια ελέγχου της μαύρης οικονομίας, της σύλληψης φορολογητέας ύλης που δεν εντοπιζόταν από το σύστημα και της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης.

Ύστερα από τα απαραίτητα πακέτα μέτρων που στοχεύουν στη μείωση των δαπανών και την αύξηση των εσόδων, η χώρα έχει ανάγκη από μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα. Μέτρα που θα απαλλάξουν την ελληνική οικονομία από τις παρωχημένες δομές της και θα συμβάλλουν στην ανάταξη. Για το σκοπό αυτό χρειάζεται να εναντιωθούμε στις προκαταλήψεις που εμποδίζουν τη δημιουργία συναίνεσης για νέες αποτελεσματικότερες πολιτικές προς όφελος του ευρύτερου συμφέροντος.

Ο δρόμος για την ανάταξη της οικονομίας και την ανασυγκρότηση της χώρας είναι ανηφορικός και δύσκολος. Το θετικό ωστόσο είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση που είναι διατεθειμένη να κάνει βαθιές τομές για να αλλάξει την κατάσταση. Άλλωστε για πρώτη φορά το κόστος της αδράνειας και της στασιμότητας είναι μεγαλύτερο για τη χώρα και τους πολίτες από αυτό των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών.

Η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας είναι απογοητευτική και εμπνέει ανασφάλεια στους πολίτες και τους εργαζόμενους και δυσαρέσκεια στους εμπόρους που βλέπουν καθημερινά τις δουλειές τους να μειώνονται.

Η περιοχή έχει καταλήξει να είναι κέντρο χρήσης και διακίνησης ναρκωτικών, δράσης κυκλωμάτων οργανωμένου εγκλήματος, εγκληματικότητας. Μαγαζιά και επιχειρήσεις κλείνουν καθημερινά την ίδια ώρα που το παραεμπόριο εξαπλώνεται ανεξέλεγκτο, ξενοδοχεία που είχαν ανοίξει την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων σήμερα εξαφανίζονται και μαζί δεκάδες θέσεις εργασίας.

Τα κύματα χιλιάδων οικονομικών προσφύγων δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση. Το πρόβλημα όμως δεν είναι οι μετανάστες αλλά ο σεβασμός και η τήρηση της νομιμότητας. Η επί πέντε χρόνια αδιαφορία της προηγούμενης κυβέρνησης επέτεινε την κατάσταση ενώ τεράστια είναι η ευθύνη του Δήμου της Αθήνας που άφησε το κέντρο της πόλης χωρίς μέριμνα.

Είναι επιτακτική ανάγκη να δοθεί λύση στο πρόβλημα. Για την αντιμετώπιση της δύσκολης αυτής κατάστασης χρειάζεται ένα σχέδιο πολύπλευρων παρεμβάσεων.

Οι προτάσεις που έχω καταθέσει για την επίλυση του προβλήματος είναι: 1. Η δημιουργία ειδικού επιχειρησιακού κέντρου της αστυνομίας ώστε να έχουμε 24ωρη διαρκή και αποτελεσματική αστυνόμευση της περιοχής. 2. Η προώθηση πολιτικών ανάκτησης της κατοικίας. 3. Η στήριξη του κέντρου της Αθήνας με ειδικά προγράμματα πολιτιστικών εκδηλώσεων από το Δήμο της Αθήνας. 4. Η τήρηση με συστηματική εκστρατεία κανόνων καθαριότητας και υγιεινής. 5. Η παροχή της μεθαδόνης σε ειδικά κέντρα στα νοσοκομεία και η πολιτική «δρόμου» για την υποστήριξη των χρηστών.

Περιμένω τις απόψεις σας.

Το βράδυ της Κυριακής υποδεχτήκαμε μια σαρωτική νίκη. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών συμμερίστηκε το όραμα του ΠΑΣΟΚ για την ανάταξη της χώρας και μας εμπιστεύτηκε με τη ψήφο του τη διακυβέρνησή της. Η χαρά και η ικανοποίησή μας είναι μεγάλη. Όπως μεγάλη είναι και η ευθύνη να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες του κόσμου.

Δεν έχουμε περίοδο χάριτος, δουλεύουμε εντατικά από σήμερα. Θα τα καταφέρουμε. Με ειλικρίνεια, εργατικότητα, ήθος. Με τη συμμετοχή όλων είτε μας ψήφισαν είτε όχι. Και ιδίως με τους νέους στους οποίους χρωστάμε να ξαναδώσουμε ελπίδες και κέφι για δουλειά.

Είναι μια νέα μεγάλη αλλαγή που αρχίζει. Με επικεφαλής το νέο μας Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου.

Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ μεγάλες υποσχέσεις, ούτε ταξίματα προεκλογικά. Eιλικρινά πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί και πάλι να αλλάξει τη χώρα, όπως το έκανε και στο παρελθόν.

Το 2004 η Ελλάδα μας αποθεώθηκε σε όλο τον κόσμο με μια μοναδική επιτυχία, την άψογη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Η επιτυχία ήταν αποτέλεσμα σχεδίου και συλλογικής δουλειάς και απόδειξη ότι οι Έλληνες μπορούμε. Η κληρονομιά όμως δυστυχώς εγκαταλείφθηκε. Η σημερινή εικόνα της χώρας σε τίποτα δε θυμίζει αυτό το επίτευγμα.

Δύο μόλις χρόνια μετά την επανεκλογή της, η κυβέρνηση της Ν.Δ. κατέρρευσε υπό το βάρος των προβλημάτων που η ίδια δημιούργησε. Τα αδιέξοδα στα οποία οδήγησε τη χώρα, οι υποθέσεις εκτεταμένης διαφθοράς και η ευρεία κοινωνική κατακραυγή την εξανάγκασαν στην προσφυγή στις πρόωρες κάλπες. Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός απέτυχαν να κυβερνήσουν με αποτελεσματικότητα και υπευθυνότητα, απέτυχαν να προωθήσουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα των πολιτών και του τόπου.

Η ελληνική οικονομία οδηγείται πλέον σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση με βαρύ κόστος για χιλιάδες ανθρώπους και κυρίως αυτούς σε παραγωγική ηλικία. Υπάρχει υπεύθυνος γι΄ αυτή την αποτυχία;

Ήρθε η ώρα να βαδίσουμε μπροστά. Το ΠΑΣΟΚ έχει την πολιτική  βούληση για να σηματοδοτήσει το γύρισμα της σελίδας. Έχει διαμορφώσει ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, με πολιτικές συγκεκριμένες που εξειδικεύονται σε 3 άξονες: την εξυγίανση του κράτους με τον περιορισμό των δημοσίων δαπανών, την ενίσχυση των επενδύσεων που θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και τον εκσυγχρονισμό του κοινωνικού κράτους, ώστε να διασφαλίζει δικαιώματα και να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες. Γνωρίζουμε τα προβλήματα και έχουμε λύσεις αξιόπιστες, εφικτές, δίκαιες.

Βεβαίως η δύσκολη συγκυρία δεν επιτρέπει μεγάλες υποσχέσεις. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Η δουλειά που μας περιμένει είναι δύσκολη. Μία όμως υπόσχεση μπορούμε να δώσουμε με σιγουριά: αυτή της σκληρής και μεθοδικής δουλειάς, με εντιμότητα, με ήθος και με διαφάνεια για να βελτιώσουμε τις συνθήκες της ζωής των ανθρώπων της πατρίδας μας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τη διεθνή εμπειρία, το ήθος και την αποφασιστικότητα που χρειάζονται και το ΠΑΣΟΚ διαθέτει τη βούληση και το πρόγραμμα για να κάνουμε πράξη τη νέα αλλαγή. Μαζί με όλους και για όλους τους Έλληνες.

 Καταθέστε τις απόψεις σας.
 

Ασχολούμαι με το πρόβλημα της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής στις γειτονιές εδώ και χρόνια. Το κέντρο της Αθήνας εδώ και πέντε χρόνια γνωρίζει την εγκατάλειψη. Έχει καταλήξει να είναι κέντρο χρήσης και διακίνησης ναρκωτικών και δράσης κυκλωμάτων οργανωμένου εγκλήματος.

Στις γειτονιές τα κύματα χιλιάδων οικονομικών προσφύγων δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση. Το πρόβλημα όμως δεν είναι οι λαθρομετανάστες αλλά ο σεβασμός και η τήρηση της νομιμότητας. Η διαβίωση χιλιάδων ανθρώπων σε άθλιες συνθήκες προκαλεί κοινωνικές εντάσεις, καλλιεργεί ρατσιστικές αντιδράσεις, συμβάλλει στην αύξηση της εγκληματικότητας και στη δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας στους πολίτες.

Η αδιαφορία των αρχών, η διάλυση του αστυνομικού σώματος, η απουσία ελέγχου, η έλλειψη ουσιωδών προϋποθέσεων ασφαλούς διαβίωσης  και τα ανύπαρκτα μέτρα αστυνόμευσης ευθύνονται για την ανεξέλεγκτη κατάσταση στις γειτονιές.

Η ευθύνη του Δήμου Αθηναίων μεγάλη. Η εγκατάλειψη των λαθρομεταναστών σε οικήματα απαράδεκτα, χωρίς την εξασφάλιση στοιχειωδών κανόνων διαβίωσης, καθαριότητας και υγιεινής δημιουργεί μεγάλους κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων αυτών αλλά και για τη δημόσια υγεία. Η απουσία πολυπολιτισμικών δράσεων και πολιτικών που απομονώνει τους μετανάστες δημιουργεί συνθήκες γκετοποίησης, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν πολιτικές κοινωνικής έντασης.

Ασφαλώς δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Όφειλε όμως η κυβέρνηση στα πέντε χρόνια της ηγεσίας της να έχει κάνει σε συνεργασία με το Δήμο τα στοιχειώδη και αυτονόητα: να μεριμνήσει για την τήρηση της νομιμότητας, να εξασφαλίσει την τήρηση κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, να λάβει μέτρα διαρκούς ελέγχου και συνεχούς αστυνόμευσης στις γειτονιές, χωρίς ακρότητες και βίαιη καταστολή και βέβαια να προωθήσει πολιτικές σχεδιασμένες και συνολικές για την ένταξη των νομίμων μεταναστών στην κοινωνία μας.

Περιμένω τα σχόλιά σας.

Η αιφνιδιαστική απόφαση για το κλείσιμο της Βουλής μπορεί να μη συνιστά συνταγματική εκτροπή, σίγουρα όμως δείχνει βαθιά απαξίωση για τον τρόπο λειτουργίας του πολιτεύματος, αδιαφορία για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και το κύρος του πολιτικού συστήματος, περιφρόνηση προς τους πολίτες και τους θεσμούς.

Αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά περίτρανα πως έχουμε μια κυβέρνηση που όχι μόνο δε μπορεί αλλά και δε θέλει. Δεν θέλει, όπως απέδειξαν οι συζητήσεις στη Βουλή για τη διαφάνεια και τον έλεγχο στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Στις υποθέσεις Παυλίδη, στην υπόθεση SIEMENS, όπως και πριν από λίγο στα σκάνδαλα του Βατοπεδίου, των ομολόγων, προσέφερε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της σαν πλυντήριο πολιτικών και ποινικών ευθυνών.

Οι ευρωεκλογές αποτελούν μια σημαντική και μοναδική για τους πολίτες ευκαιρία να εκφράσουν τη θέση τους και να δώσουν μια νέα ισχυρή και ξεκάθαρη δυναμική για τη νέα Αλλαγή που χρειάζεται ο τόπος.

Είναι η ώρα μιας καθοριστικής πολιτικής αναμέτρησης με ένα κρίσιμο πολιτικό διακύβευμα: να φύγει τώρα η αποτυχημένη κυβέρνηση της Ν.Δ. και να κυβερνήσει τη χώρα μια νέα προοδευτική πλειοψηφία που να μπορεί να εκφράσει τις προσδοκίες και να «στεγάσει» τα όνειρα των Ελλήνων ανεξάρτητα από τις κομματικές τους προτιμήσεις.

Γι΄ αυτό η ψήφος στις Ευρωεκλογές είναι ψήφος στο μεγάλο δημοψήφισμα που θα δείξει τη βούληση του λαού για μια νέα δημιουργική πορεία.

Μέλος της Επιτροπής για την Παιδεία του Κοινοβουλίου τα τελευταία πέντε χρόνια, έχω υποστεί το σύνδρομο του “overdose” διαλόγου. Κάθε Υπουργός και «διάλογος», κάθε διάλογος και μεταρρύθμιση.

Πρακτικό αποτέλεσμα; Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α. οι δαπάνες για την Παιδεία στην Ελλάδα από 4% του Α.Ε.Π. το 2003 να έχουν πέσει στο 3,09% για το 2009, που μου επιτρέπει να στοιχηματίσω ανέτως ότι είναι το χαμηλότερο στην Ε.Ε. των 27.

Αξιολόγηση δεν υπάρχει πουθενά, ούτε στους πόρους, ούτε στο ανθρώπινο δυναμικό.
Πρακτικό αποτέλεσμα; Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α. οι δαπάνες για την Παιδεία στην Ελλάδα από 4% του Α.Ε.Π. το 2003 να έχουν πέσει στο 3,09% για το 2009, που μου επιτρέπει να στοιχηματίσω ανέτως ότι είναι το χαμηλότερο στην Ε.Ε. των 27.

Την ίδια ώρα η Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση υπολειτουργεί, το ολοήμερο σχολείο έχει 20% λιγότερους μαθητές αντί για περισσότερους, η έρευνα έχει αποκλεισθεί από τις κυβερνητικές προτεραιότητες.

Λοιπόν πού έχετε έρθει; Στη χώρα του διαλόγου ή στη χώρα του παραλόγου;

Ας είμαστε σαφείς και απλοί: η χώρα αντιμετωπίζει ένα σοβαρό εκπαιδευτικό πρόβλημα: η επίλυσή του απαιτεί δουλειά και όχι συνθήματα, τομές και μακροχρόνια δράση. Αρκετά με τους διαλόγους. Όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει και όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό έχει σοβαρό πολιτικό κόστος. Από τα κόμματα μέχρι τους φορείς της εκπαίδευσης όλοι γνωρίζουμε πως χρειαζόμαστε χρήματα, επενδύσεις και σοβαρές διοικητικές και θεσμικές αλλαγές.

Από το άσυλο μέχρι τις βιβλιοθήκες. Από τα τμήματα με τους καθηγητές «επισκέπτες» μέχρι τα απαράδεκτα αμφιθέατρα 200 ή 500 θέσεων στα οποία δεν θα έπρεπε να γίνεται πλέον μάθημα.

Ο δρόμος είναι γνωστός. Η κυβέρνηση να προτείνει ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα κατ΄ έτος αύξησης των δημοσίων δαπανών στο 5% του ΑΕΠ μέσα στην επόμενη τριετία και για την έρευνα στο 1,5 μέσα στην τετραετία.

Τα κόμματα και οι κοινωνικοί φορείς να διαμορφώσουν ένα εθνικό ερωτηματολόγιο για τις αλλαγές στην εκπαίδευση και αυτό να τεθεί σε δημοψήφισμα, όπως είχε προτείνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προ διετίας και λοιδορήθηκε από τον επιπόλαιο Πρωθυπουργό.

Λυπούμαι, αλλά η πραγματικότητα στην Εκπαίδευση δεν είναι απλώς θλιβερή. Μας υπερβαίνει.

Περιμένω τα δικά σας σχόλια.

Μια κυβέρνηση κι ένας Πρωθυπουργός που εμφανίζονται να πρωταγωνιστούν σε μια εποχή τόσο χαμηλών επιδόσεων στη μάχη για την εμπέδωση της νομιμότητας, αν δεν πρωταγωνιστούν στην κατάλυσή της.

Ο τρόπος που οι αρμόδιοι Υπουργοί χειρίστηκαν τη δημόσια γη στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου “σοκάρει”. Η άλλη Ελλάδα. Αυτή που ο κ. Καραμανλής “χαϊδεψε” τόσο λαϊκιστικά όταν ήταν στην αντιπολίτευση, υβρίζοντας τον προκάτοχό του σαν την αιτία όλων των δεινών, αυτή είναι που εκδικείται σήμερα τη Ν.Δ.

Σκιές βαριές στο φως που φθίνει.

Αν η χώρα έχει εισέλθει -όπως πιστεύω- στον κύκλο μιας βαθιάς κρίσης, δομικής, εννοώ κρίση νοοτροπιών, αξιών σε όλη την κλίμακα κοινωνίας και πολιτικής -η έξοδος από αυτήν δεν θα έρθει, αν δεν αντιπαρατεθούμε με τις νοοτροπίες και τις πρακτικές που την τροφοδοτούν. (Και δεν θα έλθει ακόμα κι αν φαίνεται ότι έρχεται).

Το ζήτημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς ευλογικό, ούτε βέβαια να εμφανίσει υποσχέσεις προς όλους για το τί θα κάνει όταν κυβερνήσει ξανά.

Ο δημόσιος πλούτος είναι που λείπει. Τί σημαίνει αυτό για μένα; Σεβασμός του δημόσιου χώρου και των συλλογικών αγαθών όπως το περιβάλλον, τα οικοσυστήματα, η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα - παιδεία που προσφέρει στις οικογένειες όλες τις αναγκαίες δομές (χωρίς να υποχρεώνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σε συμβολή άλλη πέραν των φόρων), υγεία και αλληλεγγύη στις πιο αδύνατες ομάδες.

Ταυτόχρονα όμως και:

νόμοι που εφαρμόζονται, αυστηρή εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ασυμβίβαστη μάχη με τη φοροδιαφυγή.

Αυτό είναι το στοίχημα της χώρας.

Και για το ΠΑΣΟΚ να μην υποκύψει στη “γοητεία” που κρύβει το φως καθώς φθίνει.

Περιμένω τα σχόλιά σας.

Το ΠΑΣΟΚ έχει εισέλθει σε μια νέα περίοδο εσωτερικής κρίσης. Χρέος όλων να αναζητήσουμε τον τρόπο εξόδου από αυτήν.

Ο Κώστας Σημίτης είναι ένα από τα κορυφαία ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Η ιστορία και η προσφορά του ασφαλώς και δε μπορούν να διαγραφούν. Και είναι βέβαιο ότι η ενότητα οικοδομείται με διάλογο και σεβασμό των απόψεων και όχι με τη σιωπή ή την απειλή της επιβολής πειθαρχικών μέτρων.

Πιστεύω πως χρειαζόμαστε έναν γενναίο, ειλικρινή και σε βάθος διάλογο που δεν θα ακυρώνει την ειλικρινή προσπάθεια του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ να διαμορφώσει μια δυναμική νίκης για το νέο ΠΑΣΟΚ αλλά ταυτόχρονα θα αξιοποιήσει στο έπακρο την ιστορία και την κληρονομιά μας.

Περιμένω για να συζητήσουμε τις απόψεις σας.

Η ελληνική κοινωνία δεν πείθεται πια από εύκολες συνταγές και υποσχέσεις. Απαιτεί -και λογικά- περισσότερα πράγματα: σχέδια, προγράμματα δράσης, οικονομικούς πόρους και προτεραιότητες απέναντι σε σύνθετα προβλήματα που απαιτούν μακρόχρονη και συστηματική προσπάθεια επίλυσης.

Η ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να στηριχθεί στη βάση ενός αντιπολιτευτικού λόγου που εκπροσωπεί το άθροισμα των αιτημάτων επιμέρους ομάδων ή συντεχνιών.

Ο κατακερματισμός του πολιτικού λόγου σε «δημοφιλή» συνθήματα με καταγωγή στον γνώριμο αριστερό λαϊκισμό ρευστοποιεί διαρκώς την κοινωνική και πολιτική βάση του ΠΑΣΟΚ και συχνά το διχοτομεί.

Ας δώσω ένα παράδειγμα : μια διαδεδομένη αριστερή αντίληψη στα Πανεπιστήμια λέει «έξω οι επιχειρήσεις από την έρευνα και τα Πανεπιστήμια». Είναι μια άποψη που δεν ακούγεται πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Όσο το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να οριοθετείται ιδεολογικά στον άξονα, όχι μόνον θα ηττάται από εκείνους που με θόρυβο και χωρίς κόστος υποστηρίζουν τη θέση αυτή, αλλά ταυτόχρονα θα τους δίνει και την αξιοπιστία να το καταγγέλλουν για απουσία «αριστερής» πολιτικής. Αν επιχειρήσει να συσκοτίσει για τη θέση του - υποβαθμίζοντας το θέμα στην πολιτική του ατζέντα- συρρικνώνεται, γιατί δεν αντιπαρατίθεται με τον εύκολο λαϊκισμό και επιτρέπει να κυριαρχεί. Και αν προσχωρήσει στην άποψη - στο όνομα μιας τόσος θολής «αριστερής» ταυτότητας - τότε οι άλλοι είναι προφανώς πιο φερέγγυοι εκφραστές της.

Το σχήμα αυτό μας δείχνει ότι πλέον τα σύγχρονα κοινωνικά αιτήματα απαιτούν ιδεολογικές και πολιτικές αποσαφηνίσεις και όχι θεωρητικοποίηση. Με αυτούς τους πολιτικούς όρους πρέπει να κινηθεί και το επερχόμενο συνέδριο. Η λύση βρίσκεται στη δημοκρατία της δημιουργικής σύνθεσης των προτάσεων και των πολιτικών που θα ανατρέψει ριζικά τη σημερινή εικόνα. Όλες οι απόψεις και οι φορείς τους, τα πολιτικά στελέχη που εμπιστεύθηκε ο λαός στις τελευταίες εκλογές, η φυσική ηγεσία του χώρου, πρέπει να έρθουν στα συλλογικά όργανα ώστε να διαμορφωθεί μια ενιαία δυναμική ικανή να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Περιμένω τις απόψεις σας.